Pagina menu
Categories Menu

Posted by on nov 19, 2016 in Blog, Nieuws | 0 comments

Rouwkost: Een boom opzetten

Rouwkost: Een boom opzetten

Vorig voorjaar kreeg ik een uitnodiging voor een workshop voor mantelzorgers. Een van de sprekers was een nabestaandenconsulent. Daar had ik nog nooit van gehoord, maar dat trok wel meteen mijn aandacht. Dus heb ik haar website bezocht en met haar gesproken na de workshop. Het klonk allemaal heel aantrekkelijk: nabestaanden bijstaan in de praktische regelzaken na een uitvaart.

Past precies in mijn straatje en bij mijn talenten, besluit ik. Dus ik ga op zoek naar opleidingsmogelijkheden. En die vind ik: Terra Zorg in Rouw verzorgt een opleiding Nabestaandenbegeleider. Je leert hoe je mensen kunt bijstaan in rouw en verlies en ook heel praktisch: waar krijgt een nabestaande allemaal mee te maken na het overlijden van een dierbare. Wat moet je me de post die op de deurmat landt, hoe zit met het aanvaarden van een erfenis, welke zaken moet je regelen, hoe zeg je de sociale media accounts op en hoe zit die erfbelasting in elkaar? De inhoud spreekt me aan, een mooie combinatie van emotionele steun en praktisch werk, dus ik meld me enthousiast aan.

Ervaringsdeskundigen

De cursus is iedere donderdag in Den Bosch, een flink stukje rijden. De groep bestaat uit 8 deelnemers, allemaal vrouwen. Tijdens de introductie blijkt het merendeel van hen al aardig wat bagage te hebben op het gebied van verlies en rouw en ik ben ervan onder de indruk. Twee van hen zijn zelfs recent weduwe geworden. Heel bijzonder en pittig om dan juist andere nabestaanden bij te willen staan. Misschien helpt het in hun eigen rouwproces. En er is iets voor te zeggen dat je in je rouwproces wordt bijgestaan door iemand die dit aan den lijve heeft ondervonden en je wegwijs maakt in de regelingen en administratieve afhandeling.

Bomen

De eerste les wordt gegeven door een rouwbegeleidster. Zij laat ons ‘ervaren’ wat verlies betekent. Daarvoor moeten we ook creatief aan de slag. Ieder moet een boom tekenen, plakken, scheuren, schilderen. Die boom staat voor het verlies dat je hebt ervaren. Bij het toelichten van ieders tekening vloeien de tranen rijkelijk. Ik voel me tekortschieten, Deze vrouwen hebben al zoveel meegemaakt, ik ‘alleen’ het overlijden van mijn vader. Maar ik ben trots op mijn boom. Die symboliseert mijn ouders, die na een rijk gezinsleven moesten dealen met het verlies van geest en lichamelijke gesteldheid. Als ik eindelijk mijn boom mag toelichten, word ik ruw onderbroken. Mijn tekening is ‘fout’. Hij gaat over mijn ouders, niet over mijzelf. Of ik thuis maar een nieuwe boom wil tekenen dan, de lesdag voor vandaag zit erop.

Teleurgesteld en boos rij ik naar huis. Ik kan niet goed dealen met deze afwijzing en ook het gevoel dat ik qua ervaring niet kan tippen aan de andere vrouwen. Hoor ik wel op deze opleiding thuis? Ik heb moeite met alle emoties die me vandaag overspoelen. Ik stop ermee, besluit ik. Weet je wat? Ze kunnen de boom in! Na een nachtje goed slapen en alles nog eens overdenken herpak ik mezelf. De eerstvolgende les koppel ik terug wat deze eerste les met mij gedaan heeft en er ontstaat een goed gesprek. Een boom maak ik niet meer, dat geloof ik nu wel, maar ik krijg zeker na de tweede lesdag toch echt de bevestiging dat deze opleiding mij past als een warme winterjas.

Mijn blogs zijn ook te lezen op Rememberme.nl