Pagina menu
Categories Menu

Posted by on mei 29, 2018 in Blog, Nieuws | 0 comments

Rouwkost: Loslaten is een dingetje

Rouwkost: Loslaten is een dingetje

Een vriendin van mij belt me. Haar moeder, 88 jaar oud, woont na het overlijden van haar man nog steeds in hun 4-kamerappartement, te midden van alle dierbare herinneringen en spullen die zij en haar man samen om zich heen hebben verzameld en gekoesterd.

Maar haar gezondheid gaat hard achteruit, zij kan bijna niet meer lopen en komt dan ook bijna niet meer buiten. Haar kinderen hebben na lang soebatten moeder er eindelijk van kunnen overtuigen dat het beter is om naar een andere woning uit te kijken, met meer verzorging. De situatie wordt nu allemaal wat te gevaarlijk ook en haar beide dochters wonen niet echt in de buurt.

Om de verhuizing alvast voor te bereiden zou het goed zijn om alvast wat spullen uit te zoeken en op te ruimen. Maar moeder wil dat niet aan de dochters overlaten. Of dat is omdat zij hen niet wil belasten daarmee, of dat ze liever niet heeft dat ze tussen de spulletjes snuffelen, is niet bekend.

Dossier

De vriendin denkt dat ik wel eens daarvoor de aangewezen persoon zou kunnen zijn. Dan zou ik kunnen helpen om de spullen uit te zoeken, de verhuizing coördineren en meteen ook een goed persoonlijk dossier samenstellen. Zo’n dossier bevat alle zinvolle informatie bij elkaar; een overzicht van de verzekeringen, persoonlijke gegevens zoals geboortedatum, BSN en paspoortnummer. Maar ook een lijst van contactpersonen, of er een codicil dan wel testament is, waar dat in bewaring is gegeven en wat de uitvaartwensen zijn. Is er bijvoorbeeld een uitvaartverzekering? Het geeft meestal een fijn en opgeruimd gevoel om al die benodigde informatie bij elkaar in een map te hebben.

Kennismaken

Dus of ik met de vriendin samen op bezoek wil bij mevrouw. Even kennismaken, kijken of er een klik is en welke hulpbehoefte er precies is. Het is een goed en gezellig gesprek. Mevrouw zit boordevol verhalen, en als basis voor die verhalen heeft ze een hele spullenverzameling: fotoboeken, fotoalbums, reisherinneringen en allerlei literatuur. Het blijkt al snel dat ze er moeite mee heeft uiteindelijk te moeten verhuizen. Ja, ze heeft nu wat weinig aanspraak en komt zonder hulp nauwelijks buiten. Maar haar vrijheid opgeven en in een veel kleiner huis wonen, dat is toch wel een dingetje. En al haar spullen opruimen en opzoeken, waar moet ze beginnen?

Sorteren

Na een rondleiding door het huis (elke kamer staat boordevol spullen) leg ik uit hoe we dat aan zouden kunnen pakken: op het gemak, bijvoorbeeld een paar uurtjes per week, kamer voor kamer alles even doorlopen en vaststellen of dat mee verhuist, weggegeven wordt aan de dochters en/of kleinkinderen, verkocht wordt, naar de kringloop kan, of mag worden weggegooid. Die spullen alvast sorteren en dan rustig aan alles wegwerken.

Loslaten

Met de belofte dat ik een offerte maak nemen we afscheid. Ik kan me goed voorstellen dat deze mevrouw worstelt met een verhuizing en afstand moeten doen van zoveel tastbare herinneringen. Voor mij weer een bewijs dat je daar tijdig mee moet beginnen, geleidelijk aan opruimen, uitzoeken en vooral….loslaten.

Verhuishulp

Thuis ga ik nog te rade bij een collega die een verhuisservice voor senioren bestiert. Van haar krijg ik nog wat praktische tips hoe ik de verhuis coördinatie zou kunnen oppakken. Dat verwerk ik in de offerte die ik naar mevrouw stuur. En dan blijft het stil…

Als ik na een week bel om eens te informeren, geeft ze aan het nog steeds maar moeilijk te vinden allemaal en zich besluiteloos te voelen. Maar toch is ze samen met haar dochters op zoek naar een geschikte woning en staat ze inmiddels op diverse wachtlijsten. Haar gezondheid geeft ook wat problemen en ze vindt het nu té vermoeiend om met het uitzoekwerk aan de slag te gaan. Ik begrijp dat wel en dring niet aan, hoewel ik denk dat ze me beter alvast aan de gang kan laten gaan. Als ze straks ineens een woning krijg toegewezen heeft ze geeneens tijd om alles rustig uit te zoeken. Ik wacht af en ben staande bij, laat ik haar dochter weten.